Lief mooi mens

Je bent niet de enige, de enige die zich niet begrepen voelt

Je bent niet de enige die de gedachte heeft; wat doe ik hier op deze wereld?

Je bent niet de enige die zich anders voelt in deze wereld.

De volgende vragen stelde ik mijzelf jaren geleden, rond mijn 12e. Ik weet het nog goed, het was een grauwe dag. Ik liep door de wijk waar ik woonde. Met de gedachtes;

• “wat doe ik hier?
• Waarom voel ik mij zo rot?
• Ik tel niet mee, niemand ziet mij staan. Ik voelde me alleen en verlaten en ik liep letterlijk en figuurlijk met “mijn ziel onder mijn arm”.

Ik had een grote vraag:

Waarom ben ik hier in deze wereld?

Iedereen doet gemeen tegen elkaar, waarom is er haat? Waarom is er geweld?

Hierop kon ik geen antwoord vinden. En ik koos ervoor om mijzelf af te sluiten van mijn binnen wereld, van mijn eigen gevoelens om anderen mensen het naar hun zin te maken.

Ik cijferde mijzelf weg en ik ging please gedrag vertonen. Als anderen mensen het naar hun zin hadden, dan werd ik wel gezien, dat dacht ik tenminste.

Als ik maar door blijf gaan, dan wordt ik wel gezien en gewaardeerd.

Als ik maar zeg “ik doe het wel” word ik gezien

Maar dit alles putte mij alleen maar uit. Ik werd alleen maar moe, ik wilde alleen maar slapen, mijn negatieve gedachtes gingen niet weg, maar werden alleen maar erger. Ik leefde meer en meer een terug getrokken bestaan. Ik sliep soms 16 uur per dag om maar niet te hoeven voelen en te hoeven denken.

Maar ik ging door, ik heb de opleiding sociaal pedagogisch werker afgerond en ik ging in de gehandicaptenzorg werken. Zorgen voor anderen mensen vond ik fijn om te doen, ik haalde er voldoening uit. Dat voelde als zorgen voor mijzelf.

Ik bleef me leeg voelen van binnen en mijn mentale klachten gingen niet weg.

In mijn puberteit heb ik verschillende hulp vormen gehad:

·      Maatschappelijk werker, gesprekken hielpen een dag en daarna voelde ik mij nog meer ellendig

·      Psychologen, zij hielpen inzicht te krijgen in mijn gedachtes en hoe ik dit zou kunnen veranderen, dit hielp iets, maar de klachten bleven hetzelfde, lusteloos en leeg

·      1 psychiater heeft mij meer laten kennismaken met mijn gevoel en mijn gedachtes. Hij kwam al meer in de buurt van wat ik nodig had.

Maar de echte signalen bleef ik missen.

3 burn outs krijg ik.

En bij de laatste ging het roer volledig om. Ik werd in contact gebracht met mijn gevoel.

De wereld werd lichter, mijn lichaam werd lichter, mijn hoofd werd rustiger.

Het is geen quick fiks. Maar een mooi en dankbaar proces waarbij voelen de essentie is.

Dit is voor jou ook haalbaar!